دوم خردادماه نود و دو

معرکه

لویی فردینان سلین

ترجمه سمیه نوروزی

نشر چشمه

112 صفحه

 

زیر و رو و بالا و پایین می شوی با این کتاب، و در نهایت با حیرتی عجیب تمامش می کنی، همان طور که با حیرت شروع کرده ای.

از مرگ قسطی (یکی از شاهکارهای سلین) خیلی پایین تر بود، حتی دسته دلقک ها هم به نظرم از این کتاب بهتر است. ولی اگر این طور نگاه کنیم که تنها یک شب یک سرباز را روایت می کند، و حواسمان تنها به همین یک شب باشد، آن وقت کتابی خواهد بود که حتی می شود دوستش داشت.

به نظرم این کتاب، را نباید برای فهمیدن خواند... البته سایر کتاب های سلین نیز همین طورند، اما اگر بخواهید "سردربیاورید" از ماجرا، هیچ چیز عایدتان نخواهد شد... بخوانید و همین طور بگذارید کم کم جا بیفتد. (برای اکثر کتاب ها من این توصیه را دارم ولی برای سلین خصوصا برای این کتاب، تاکیدم بیشتر است).

صحنه های طویله، واقعا عالی هستند...

در مورد ترجمه هم، به نظرم در کل ترجمه خوبی است. البته سطحش از ترجمه های مهدی سحابی (که بیشتر کتاب های سلین را ترجمه کرده) پایین تر است، اما با اینحال گیجی و سردرگمی کتاب به خاطر ترجمه نیست، بلکه به خاطر سبک خاص سلین است.

 

این کتاب را ندارم. امانت از کتابخانه دانشکده ادبیات دانشگاه شهید بهشتی.